Επίσκεψη στο Μουσείο Αγώνος από την Στ' τάξη

Στις 20 Φεβρουαρίου 2019 τα παιδιά της Στ' τάξης βρέθηκαν στο Μουσείο Αγώνος. Η επίσκεψη άρχισε με την παρατήρηση του Μνημείου του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα 1955-59. 

Κατηφορίζοντας από τον προμαχώνα, πέρασαν από το Παγκύπριο Γυμνάσιο και στη συνέχεια μπήκαν στο Μουσείο Αγώνος. Εκεί τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να παρατηρήσουν τα ποικίλα εκθέματα, να θαυμάσουν τις αναπαραστάσεις, να κάνουν μια ιστορική περιδιάβαση στα χρόνια του αγώνα. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή που τα παιδιά συναντώντας τον γιο του απαγχονισθέντος ήρωα, Ανδρέα Παναγίδη, άκουσαν αναμνήσεις του από την εποχή, που ως τετράχρονο αγόρι, είχε επισκεφθεί τον πατέρα του στη φυλακή.

 

Αυτή τη βδομάδα, τα παιδιά της έκτης τάξης του σχολείου μας είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί το Μουσείο Αγώνος, το οποίο βρίσκεται εντός των τειχών της Λευκωσίας και από μέσα είναι χωρισμένο σε τέσσερα επίπεδα.
Η περιήγηση του μουσείου ξεκίνησε με την προβολή μιας μικρής ταινίας στο πρώτο επίπεδο με ένα δωματιάκι δίπλα με αντικείμενα και έγγραφα της Αγγλοκρατίας.
Προχωρώντας στο δεύτερο επίπεδο βρίσκεται ένα δωμάτιο, που δείχνει ομοιώματα των κρησφύγετων, όπλα και προσωπικά αντικείμενα των Κυπρίων αγωνιστών. Μετά, φτάνοντας στο τρίτο επίπεδο, βλέπουμε κι άλλα ομοιώματα κρησφύγετων και προσωπικά αντικείμενα των ηρώων.
Το τέταρτο και τελευταίο επίπεδο ήταν χωρισμένο σε δύο μέρη. Το ένα μέρος είναι αφιερωμένο στους εννιά απαγχονισθέντες και το άλλο περιέχει φωτογραφικό υλικό από παιδιά που σκοτώθηκαν στις διαδηλώσεις.

Λ. Α., Στ’1

 

Την Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2019, εμείς τα παιδιά της Στ’ είχαμε την ευκαιρία να επισκεφθούμε το Μουσείο Αγώνος.
Αρχικά, κατεβήκαμε στο Μνημείο της Ελευθερίας, το οποίο αποτελείτο από μία καγκελόπορτα στη βάση του μνημείου, σαν αυτήν της φυλακής, απ’ όπου έβγαιναν πολλοί φοβισμένοι άνθρωποι. Από πάνω, βρισκόταν το άγαλμα της «θεάς Ελευθερίας». Έτσι, μπορούσαμε να καταλάβουμε πως ήταν πολύ δύσκολο για τους ανθρώπους να έχουν ελευθερία και ειρήνη.
Μετά, πήγαμε στο Μουσείο Αγώνος. Είναι ένα μεγάλο κτήριο γεμάτο αγαλμάτινες παραστάσεις. Αρχικά, καθίσαμε σε ένα δωμάτιο και παρακολουθήσαμε ένα βίντεο, σαν ταινία μικρού μήκους. Έδειχνε διάφορα για τον πόλεμο, όπως τα κρησφύγετα των αγωνιστών, τον πετροπόλεμο των μαθητών και άλλα πολλά. Μετά, αφού ρίξαμε μια ματιά στον χώρο, δύο κύριοι μάς έδειξαν ένα σημείο του μουσείου, το οποίο ήταν αφιερωμένο στους εννιά απαγχονισθέντες. Ένας από αυτούς, ο κύριος Παναγίδης, μας είπε ότι ο πατέρας του ήταν ένας από τους απαγχονισθέντες και μας διηγήθηκε μερικές από τις στιγμές, που θυμόταν από εκείνη την περίοδο. Επίσης, στον χώρο βλέπαμε φωτογραφίες μαζί με σύντομα κείμενα για τον κάθε αγωνιστή του αγώνα του 1955-59. Ο μικρότερος από αυτούς ήταν στην ηλικία των 7 και πέθανε καθώς έριχνε πέτρες στον πετροπόλεμο.
Περάσαμε πολύ ωραία και μάθαμε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα.

Μ. Γ., Στ’1